TIRANË/PRISHTINË – Plisi i bardhë, koka e identitetit shqiptar dhe dëshmitari i shekujve, po synon tashmë një vend në Listën e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të Njerëzimit në UNESCO. Një nismë e fundit, e nisur përmes një peticioni online, ka zgjuar ndërgjegjen kombëtare për të mbrojtur këtë simbol unik nga harresa e globalizimit.
Më shumë se një kapuç: Një histori rezistence
Plisi, i njohur edhe si qeleshe apo qylaf, nuk është thjesht një element veshjeje. Ai përfaqëson:
-
Vazhdimësinë historike: Një trashëgimi që u mbijetoi pushtimeve dhe ndryshimeve politike.
-
Artizanatin unik: Teknikën e veçantë të punimit të leshit të bardhë me dorë, një mjeshtëri që rrezikon të zhduket.
-
Unitetin kombëtar: Një shenjë përkatësie që bashkon shqiptarët në të gjitha krahinat.
Peticioni që po bashkon shqiptarët
Brenda pak ditësh, thirrja drejtuar UNESCO-s ka mbledhur rreth 4 mijë firma, duke dëshmuar se kjo lëvizje nuk buron vetëm nga nostalgjia, por nga nevoja për të mbrojtur identitetin.
„Njohja nga UNESCO do të thotë mbrojtje e teknikës tradicionale, mbështetje për artizanët dhe një mundësi e artë për turizmin kulturor,” thuhet në tekstin e nismës.
Pse është e rëndësishme njohja nga UNESCO?
Përfshirja në listën e mbrojtjes ndërkombëtare do të siguronte:
-
Mbrojtjen institucionale të procesit të prodhimit.
-
Promovimin ndërkombëtar të historisë dhe kulturës shqiptare.
-
Ringjalljen e interesit te brezat e rinj për të mbajtur gjallë këtë urë mes të shkuarës dhe të ardhmes.
Plisi i bardhë mbetet zëri i një kombi që kërkon të tregojë historinë e tij me zë të lartë në arenën botërore, duke dëshmuar se identiteti nuk mund të tretet në uniformitetin e botës moderne.
