Sindikata e Kulturës në Maqedoni ka dalë me një kumtesë të ashpër, duke reaguar ndaj trajtimit diskriminues që po i bëhet sektorit të kulturës në krahasim me sektorë të tjerë, si ai i mbrojtjes.
Pikat kryesore të reagimit:
-
Standarde të dyfishta: Ndërsa në sektorin e mbrojtjes po paralajmërohet nënshkrimi i një marrëveshjeje të re kolektive me paga më të larta dhe të drejta më të avancuara, në kulturë po tentohet “ngrirja” e pagave dhe reduktimi i të drejtave ekzistuese të punëtorëve.
-
Arsyetimi i diskutueshëm: Sindikata vë në pikëpyetje vendimin e Gjykatës Kushtetuese, duke shprehur dyshime për ndikime politike që po përdoren si mburojë për të kufizuar të drejtat e të punësuarve në kulturë.
-
Kultura si shtyllë e identitetit: Sindikata thekson se, përderisa mbrojtja siguron shtetin, kultura është ajo që ruan identitetin, gjuhën dhe integritetin shpirtëror të popullit. “Pa siguri nuk ka shtet, por pa kulturë nuk ka popull që ta njohë atë shtet si të vetin,” thuhet në reagim.
-
Kush e krijoi problemin? Sindikata hedh poshtë idenë se punonjësit e kulturës (artistët, muzeologët, bibliotekarët, etj.) janë burimi i problemit. Ata thonë se problemi qëndron te politikat dhe institucionet që po e shndërrojnë kulturën në të vetmin sektor ku po zhbëhen të drejtat e fituara të punëtorëve.
Pyetja vendimtare e Sindikatës: Reagimi mbyllet me një pyetje retorike drejtuar vendimmarrësve: “Kultura nuk është problem. Pyetja e vërtetë është: Kush dhe pse e bëri kulturën të jetë problem?”
Ky reagim pasqyron një pakënaqësi të thellë për degradimin e pozitës materiale dhe sociale të punonjësve në kulturë, duke kërkuar trajtim të barabartë me sektorët e tjerë të administratës publike.
