Një nga reaksionet më të zakonshme të shoferëve kur shohin një kamerë rrugore është lshimi i gazit ose frenimi i menjëhershëm, por a është tepër vonë varet tërësisht nga zona e matjes së pajisjes, përcjell KohaNEWS.
Në kundërshtim me besimin popullor, kamerat stacionare nuk e monitorojnë trafikun qindra metra para. Për shembull, një nga sistemet më të pëhapura në rrugët evropiane, GATSO RT4, e mat shpejtësinë e automjetit vetëm në një distancë prej rreth 10 deri në 100 metra, duke fotografuar automjetin vetëm pasi të hyjë në këtë rreze.
Frenimi në sekondën e fundit nuk ju shpëton Ekspertët paralajmërojnë se frenimi i menjëhershëm para vetë kamerës shpesh nuk ndihmon. Nëse hyni në zonën e matjes me shpejtësi më të lartë se e lejuara, kamera do ta regjistrojë shkeljen pavarësisht faktit se keni nisur të ngadalësoni pak metra para saj.
Dallimi mes kamerës fikse dhe radarit policor Shoferët shpesh bëjnë gabim duke i barazuar kamerat fikse me radarët e lëvizshëm policorë dhe pajisjet lazer:
-
Kamerat stacionare: Mbulojnë një pikë dhe distancë të caktuar paraprakisht (zakonisht 10–100 metra).
-
Radarët dhe lazerët dore (të policisë): Mund ta matin shpejtësinë e automjeteve në distanca dukshëm më të mëdha.
Gjithashtu, është një keqkuptim i shpeshtë se ekziston një distancë e përcaktuar me ligj se ku duhet të vendoset shenja paralajmëruese para kamerës; pozicioni i saj përcaktohet nga lloji i rrugës dhe dukshmëria, me qëllim paralajmërimin e hershëm dhe jo zënien në befasi të shoferëve. Zgjidhja e vetme e sigurt për të shmangur gjobat mbetet respektimi i shpejtësisë së lejuar përgjatë gjithë itinerarit.
/KohaNEWS
