Në zemër të Augsburgut, Gjermani, ndodhet një vend unik në botë: Fuggerei, lagjja më e vjetër sociale ende në funksion. Ajo që e bën këtë vend të jashtëzakonshëm nuk është vetëm arkitektura e tij mesjetare, por fakti se qiraja vjetore për banorët ka mbetur e pandryshuar prej 500 vitesh – saktësisht 88 centë.
Një gjest bamirësie që sfidon shekujt
Lagjja u themelua në vitin 1521 nga Jakob Fugger, i njohur si “Jakobi i Pasur”, një nga njerëzit më të fuqishëm dhe më të pasur në historinë evropiane. Si një bankier që huazonte para për perandorë e papë, Fugger dëshironte të siguronte shpëtimin e shpirtit të tij përmes një vepre të përjetshme bamirësie. Ai ndërtoi Fuggerei-n si një strehë për qytetarët e Augsburgut që ishin të varfër, por të ndershëm.
Paradoksi i kostos: Turistët paguajnë më shumë se banorët
Shuma prej 88 centësh është ekuivalenti modern i një “guldeni të Rajnit”, monedha që ishte në fuqi kur u vendos qiraja. Sot, ky është një çmim simbolik, më i ulët se kostoja e një filxhani kafeje. Një detaj ironik është se vizitorët që duan të hyjnë në muze dhe të shohin këtë lagje paguajnë rreth 6.50 euro për biletën – më shumë se sa paguan një banor për shtatë vite jetesë në këtë kompleks.
Rregullat: Kush mund të jetojë aty?
Edhe pse kanë kaluar pesë shekuj, kriteret për t’u shpallur banor i Fuggerei-t mbeten strikte:
-
Besimi: Kandidatët duhet të jenë katolikë.
-
Rezidenca: Duhet të kenë jetuar në Augsburg për të paktën dy vite.
-
Nevojat: Duhet të vërtetohet një gjendje financiare e vështirë për shkak të rrethanave të jetës.
Një kusht unik që ka mbijetuar është “pagesa shpirtërore”: banorët janë të detyruar të luten tri herë në ditë (Lutja e Zotit, Ave Maria dhe Besojmë) për shpirtin e themeluesit dhe familjes së tij.
Një qytet i vogël brenda qytetit
Fuggerei funksionon si një entitet më vete. Lagjja është e rrethuar me mure dhe porta që mbyllen çdo mbrëmje, një traditë që daton nga koha kur lagjja kishte rojën e saj të natës. Sot, ky kompleks përbëhet nga rreth 60 ndërtesa dhe 140 apartamente, ku jetojnë rreth 200 banorë, përfshirë pensionistë dhe të rinj që përballen me krizën e banesave në Gjermani.
Ky model i rrallë vazhdon të dëshmojë se vizioni i Jakob Fugger-it për një “rreth vicioz” të ndihmës së ndërsjellë – ku ai ofron strehim dhe banorët ofrojnë lutje – mbetet i gjallë edhe në epokën moderne.
